امروز صبح که از خواب بیدار شدم اصلا حوصله نداشتم درست مثل دیشب تمام شب را به نبودنت فکر کردم خیلی سخت بود اما صبح با یک معجزه رو به رو شدم عجیب حالم خوب شد تو با معجزه ات یکبار دیگر لبخند روی لبم نشاندی فراموش نمی کنم با خودم می جنگم دلم کمک می خواهد ....

تناقض است تنها باشی با وجود کسانی که دوستت دارند دخترک با عروسکش حرف می زد اما از آنجا که همه چیز در این دنیا ممکن است ،این هم نا ممکن نیست گاهی وسط یک مسیر طولانی کم می آوری می زنی کنار و می گویی خسته ام خیلی خسته خسته تر از اینکه بتوانم ادامه بدهم اما زندگی مثل همیشه تو را محکوم می کند به ادامه دادن هایی که از آن خسته ای برای برخی تجربه ها بهای گزافی باید بپردازی سکوت کن لبخند بزن در برابربی رحمی انسان ها کار دیگری نمی شود کرد دخترک عروسکش را می خواباند یاد بگیر که موفقیتت را به هیچ چیز گره نزنی بعضی ها می آیند و بعد می روند یعنی تو می خواهی که

امده ام که بگویم دعا کنید

در این شب ها ادم ها به انچه می خواهند می رسند

اما یادت باشد اصرار نکن

بگو خدایا هرچه صلاح است

اگر صلاحم نیست نه نمیخواهم به من نده

اینجوری خیلی بهتر است خیلی

حاجاتتان پر اجابت ...

دلم میخواست وبلاگ را اپ کنم یک شعر همش در سرم بود درگوشم صدایی زمزمه میکرد ای رفته ز دل، رفته ز بر، رفته ز خاطر بر من منگر تاب نگاه تو ندارم بر من منگر زانکه بجز تلخی اندوه در خاطر از آن چشم سیاه تو ندارم ای رفته ز دل، رفته زبر، رفته ز خاطر راست بگو، بهر چه امشب با خاطره ها آمده ای باز به سویم ... بعضی ها که می روند کاش بر نمی گشتند ************************** من ازکجا سر راه تو آمدم ناگاه چه کرد با دل من آن نگاه شیرین آه مدام پیشذ نگاهی ، مدام پیش نگاه .... استاد امروز سر کلاس این شعر را خواند فقط بعضی ها هستند در دنیا که شعر را می فهمند حقوق اراتباطش با شعر چیست نمی

امروز یک اتفاقی افتاد که خیلی خوشحال شدم از این که بگذریم دیشب تا نزدیک سحر با خودم کلنجار میرفتم رفتم نشستم درس بخوانم نشد کاش میشد با یک نفر صحبت کنم انگار منتظرم که یک نفر بگوید چکار کنم تا همان کار را بکنم داشتم فکر می کردم به پارسال این موقع ها وبه سال اینده این موقع ها و به امروز این موقع می خواهم بدانم آیا امروز درست جایی هستم در زندگی که پارسال می خواستم آیا سال آینده جایی هستم که امروز می خواهم زندگی درست مثل بالا رفتن از یک نردبان است با این تفاوت که در زندگی نمی توانی به عقب برگردی هر پله ای که بالا می روی ،می روی عقب برگشتن محال است یک جمله

استاد می خواند : چیدمان خانه ام این شکلی است عکس تو ،دیوار و میز و پنجر ه پنجره باز و منم در پشت میز هی فقط سیگار و سیر خاطره ... این ها را که می خواند حس می کردم شعر روحم را نوازش می کند دلم می خواست هیچ وقت تمام نشود این احساس ناب در میان همه ی ماده های قانونی شعر چیزی است که مرا به رویا می برد و چشم هایم را که می بندم پاریس اولین چیزی است که در رویاهایم می بینم دلم برای سنتورم هم تنگ شده دلم شعر می خواهد

آهنگ می خواند اره عاشقتم می بری دلی رو که میابزه به تو اره عاشقتم با اینکه دلم واسه تو کمه بیشتر از همه عاشقتم و من فکر می کنم که تو چقدر عاشقی بعضی ها هرکاری می کنند که لبخند بزنی ادم ها محبت را هیچ وقت فراموش نمی کنند ولی بدی را چرا و من مگر می شود محبت هایت را فراموش کنم دلم هوای برف روی کاج ها را کرده دلم هوای دریا کرده هوای عطریاس هوای یک جشن کوچک دلم یک کوه بلند می خواهد یک صخره که بروم راحت داد بزنم این اهنگ را داد بزنم تورا تو با من چه کرده ای نمی دانم تو همیشه با منی همیشه ... ایراد نگیرید این پست را نویسنده با موبایل و در اوج بی حوصلگی نوشته است